| |


မ်က္၀န္းထဲက လမ္း


မလြဲႏိုင္တဲ့ ဆက္သြယ္ေရး
ကြန္ယက္ေတြႀကား
ငါတို႔မွာ...
အသံ အနံ အၾကား အျမင္
ဘာတစ္ခုမွ မရရွိေအာင္
ေ၀းေနၾကရ

လူ႔စည္းမ်ဥ္းမ်ားက
တံတိုင္းျခားေနခဲ့ရ

အနာဂတ္မွန္ေတြ
မွိန္ပါးေနခဲ့ရ

ငါ..ဟာ ထာ၀ရ
သံမဏိ အနာတရေတြျဖစ္ခဲ့ရ

ဒီလိုပဲေပါ့..အခ်စ္ဆိုတာ
အရမ္းညိဳခဲ့ေတာ့ မရႊာႏိုင္တဲ့
မိုး လိုပဲ
တိတ္တိတ္ေလး ျမတ္ႏိုးေန
ၿငိမ္ၿငိမ္းေလး လြမ္းဆြတ္ေန
ေျဖးေျဖးေလး ေၾကကြဲေနရ
ညွင္ညွင္သာသာေလး တမ္းတေန
အခ်စ္ဟာ..အဲ့ဒါေတြနဲ႔
ညိဳေနတဲ့ မိုးတိမ္တစ္ခုေပါ့

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့
ပြင့္သစၥ ဂႏာၱရအလယ္မွာ
ဆာေလာင္သလို
ဒဏ္ရာမ်ိဳးကို တမ္းတမိပါရဲ႕

ဒ႑ာရီတစ္ခုလိုလည္း
ဂႏာၱ၀င္ဆန္ခဲ့ပါရဲ႕

ေကာင္မေလးေရ..
တစ္ခါေလာက္ေတာ့
အျပံဳးကို မ်က္လံုးခ်င္း
ဖလွည္ခ်င္ပါရဲ႕။ ။

မင္းမင္း

0 comments: