| |

ေကာက္ေကြ႔တဲ့လက္

ငယ္ငယ္တုန္းက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ရြတ္ဆိုဖူးတဲ့ေကာင္ေလ...

သူ႔လက္မွာ ေက်ာက္ထက္စာသားေတြထြင္းမယ့္
၂၁ရာစု လူရိုင္းသမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြ
သူ႔ မ်က္လံုးမွာ သက္တန္႔ေတြခင္းမယ့္
ဆင္စြယ္ေရာင္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
အားအင္ခ်ိနဲ႔ေနတဲ့ စိတ္ ေမ်ာလြင့္ေနရဲ႕

ေနာက္လက္တစ္ဖက္က ေလေပၚထြင္းမယ့္
၂၁ရာစု လူယဥ္ေက်းတို႔ရဲ႕ ဒ႑ာရီလက္ကမ္းပံုျပင္ေတြ
ေနာက္မ်က္လံုးတစ္ဖက္မွာေတာ့ အိမ္မက္ေတြခင္းမယ့္
ကာလာမဲ့ ေစစားခ်က္ေတြ
စြမ္းစြမ္းတမံနဲ႔ပဲ စိတ္ဟာ ေမွးစက္ေနရဲ႕

ထၾကေတာ့..ထၾကေတာ့
လိ္ုအပ္ခ်က္ေတြထဲက လင္းလတ္ၾကယ္တစ္ပြင့္လို
ေတာက္ပမႈ႕ေတြထဲက ထၾကေတာ့

ညဟာ ပို လင္းလာပါရဲ႕။ ။

မငး္မင္း



0 comments: